خانهٔ نرگس در نگاه من ایرانِ کوچکشدهای بود که مجاهد و فدایی و ساواکی و شاهدوست و انقلابی و حزباللهی و مصدقی، در لحظهای خاص از تاریخ انقلابی، دراز به دراز، کنار هم نشستند. با هم زیستند، و در نقطهٔ تلاقی برخوردهای سیاسی توانستند اسب سرکش تعصب را مهار کنند… سرنشینان کشتی را ترس مشترک به هم نزدیک میکرد. گاهی در چشم من آرزویی و رؤیایی زنده میشد که ایکاش این مردان و زنان فراری و در خطر هر یک عضو وفادار حزب مستقل خودشان در زادگاهشان بودند و مجبور نمیشدند یکدیگر را لتوپار کنند.» خانهٔ نرگس «خانهٔ نرگس» روایتی شگفتیآور از فضاییست که در ماههای نخست پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پناهگاه موقت انسانهای بسیار با نظامهای ارزشی گوناگون، گاه در تضاد، پیش از ترک جغرافیای ایران میشود. «خانهٔ نرگس» خاطرات مهرانگیز کار از خانهٔ یک دوست خوب و بخشنده است، که با احترام به کرامت انسانی، امکان ساختهشدن جامعهای نمادین را در خانهاش فراهم میآورد؛ جامعهای که به افسر صاحبنام و در خطر ارتش شاهنشاهی و مجاهد و تودهای، حتی حزباللهی رو در رو با مشکل سیاسی، فرصت میدهد با هم حرف بزنند، به داستانهای همدیگر گوش دهند و ابزاری جز کلمه برای مخالفت با همدیگر بهکار نگیرند. «خانهٔ نرگس» یک خاطره است، واقعیت دارد؛ یعنی که احترام به کرامت انسانی و تلاش برای رهاندن مخالفی که برای از صحنه بیرونکردنش تا انقلاب پیش رفته بودند، ممکن است. ماندانا زندیان: خانهٔ نرگس را انتشارات شرکت کتاب لسآنجلس منتشر کرده است. خوشنویسی و طراحی جلد اثر کورش بیگپور است. «خانهٔ نرگس» با همراهی «بنیاد سیامک پورزند» منتشر شده است.
ماندانا زندیان